Sport

Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για το Final 4 της Κολωνίας!

Ένας πρωταγωνιστής από κάθε ομάδα, 4 παίκτες που είναι πανέτοιμοι για την μεγαλύτερη πρόκληση, μέχρι την επόμενη. Κέβιν Πάντερ, από την Αρμάνι Μιλάνο, Τόρνικε Σνεγκέλια από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, Τζέιμς Άντερσον από την Εφές και Άνταμ Χάνγκα από την Μπαρτσελόνα, λίγο πριν βγουν στο παρκέ μιλούν στο gazzetta.gr για την πορεία και τους στόχους τους.…

Ένας πρωταγωνιστής από κάθε ομάδα, 4 παίκτες που είναι πανέτοιμοι για την μεγαλύτερη πρόκληση, μέχρι την επόμενη. Κέβιν Πάντερ, από την Αρμάνι Μιλάνο, Τόρνικε Σνεγκέλια από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, Τζέιμς Άντερσον από την Εφές και Άνταμ Χάνγκα από την Μπαρτσελόνα, λίγο πριν βγουν στο παρκέ μιλούν στο gazzetta.gr για την πορεία και τους στόχους τους. Όλοι είναι στο υψηλότερο βαθμό ετοιμότητας και μας προετοιμάζουν για μια σπουδαία «μάχη».

Τζέιμς Άντερσον: «Ο διακόπτης… γύρισε μετά την συντριβή από την ΤΣΣΚΑ!»

O έμπειρος Αμερικανός forward της Εφές μιλάει στην Euroleague Greece για τους δύο ημιτελικούς του Final 4, αποκαλύπτει το μυστικό της ομάδας του, βγάζει το καπέλο στον Σαρούνας Γιασικεβίτσιους και υπογραμμίζει ότι ο Γιάννης Αντετοκούνμπο θα ήταν πιο κυριαρχικός στην Ευρώπη απ’ όσο είναι στο ΝΒΑ.

Μπορεί στην Εφές Αναντολού να έχει συμπληρωματικό ρόλο και τα χαμηλότερα νούμερα της καριέρας του (μ.ο. 4,4π. & 2,8ρ. με 45,1% τριπ. σε 15,4′ φέτος), ωστόσο, το ότι ένας ξένος της δικής του εμβέλειας, έρχεται από τον πάγκο καταδεικνύει το βάθος και την ποιότητα που χαρακτηρίζει το ρόστερ της.

Ο λόγος για τον Τζέιμς Άντερσον, που διανύει τον 3ο του χρόνο στην ευρωπαϊκή πλευρά της Κωνσταντινούπολης και αποτελεί ένα από τα πιο σταθερά χαρτιά του Εργκίν Αταμάν, όσον αφορά τους παίκτες που έρχονται από τον πάγκο και συμβάλλουν στην διατήρηση του επιθετικού ρυθμού.

Το gazzetta.gr τον συνάντησε διαδικτυακά λίγες μέρες πριν την αναχώρηση της αποστολής των Τούρκων για την Κολωνία και σας παρουσιάζει πως ο 32χρονος πρώην NBAer ονειρεύεται το 2ο Final 4 της καριέρας του.

Παίζεις στην στην Euroleague από το 2014 με μία διακοπή ενός χρόνου στο ΝΒΑ και τους Kings, είσαι για 4η χρονιά στην Τουρκία και στην 3η σερί στην Εφές, ενώ θα συμμετάσχεις για 2η φορά σε Final 4. Οπότε έχεις την απαιτούμενη εμπειρία για να σχολιάσεις την εφετινό ραντεβού των κορυφαίων ομάδων στην Κολωνία…

«Νομίζω ότι θα είναι ένα από τα πιο αμφίρροπα Final 4 όλων των εποχών, κάτι που άλλωστε φάνηκε και από το πόσο ανταγωνιστική ήταν η κανονική περίοδος αλλά και τα playoffs. Είδαμε πολλές εκπλήξεις και συνολικά 12-13 ομάδες να διεκδικούν την είσοδο τους στην 8άδα, παρακολουθήσαμε τρομερές μάχες στα προημιτελικά, επομένως όλα μπορούν να συμβούν στην Κολωνία. Και οι τέσσερις ομάδες πρέπει να παίξουμε στα όριά μας για να φτάσουμε στον τελικό και να πετύχουμε τον μεγάλο μας στόχο.»

Είδαμε μία Εφές με δύο πρόσωπα φέτος. Στην αρχή αν και διατηρήσατε σχεδόν το ίδιο ρόστερ με πέρυσι και είχατε την χημεία δεν είσαστε καλοί και ξαφνικά στον 2ο γύρο πατήσατε ένα κουμπί και εκτοξευτήκατε. Τι άλλαξε;

«Είχαμε γενικά πολλά προβλήματα στο ξεκίνημα της σεζόν και πραγματικά δεν ξέραμε πως θα μπαίναμε στην αφετηρία. Λόγω των πολλών τραυματισμών και των απουσιών από κρούσματα covid-19, δυσκολευτήκαμε πολύ να βρούμε την περυσινή ομοιογένεια και να αποκτήσουμε την απαραίτητη “χημεία”. Σίγουρα αυτό δεν αποτελεί δικαιολογία, γιατί είχαμε μεγάλο βάθος στο ρόστερ, απλά δεν είχαμε φτάσει ακόμη στο επιθυμητό επίπεδο των αυτοματισμών, που φάνηκε αργότερα. Νομίζω ότι το κομβικό σημείο, οπότε και όλα άρχισαν να αλλάζουν, ήταν η βαριά ήττα στην Μόσχα. Η ΤΣΣΚΑ μας διέλυσε με 35 πόντους διαφορά και μας έδωσε ένα πολύ σκληρό αλλά διδακτικό μάθημα. Επιστρέψαμε στην βάση μας, συζητήσαμε πολύ με τον coach αλλά και μεταξύ μας στ’ αποδυτήρια και σιγά-σιγά αρχίσαμε να βρίσκουμε τον πραγματικό μας εαυτό.»

Στα δύο πρώτα παιχνίδια των playoffs κόντρα στην Ρεάλ, δείξατε ότι βρίσκόσαστε σε εξαιρετική φόρμα αλλά στην Μαδρίτη πετάξατε στα σκουπίδια δύο δικά σας παιχνίδια και μπήκατε στην διαδικασία του πάντα ψυχοφθόρου Game 5, το οποίο μάλιστα κρίθηκε σε ένα σουτ. Πόσο σας προβλημάτισε όλο αυτό;

«Η αλήθεια είναι ότι όλο αυτό που περιέγραψες, μας ταρακούνησε αρκετά! Αν και είμαστε καλύτεροι και στα δύο ματς που έγιναν στην Ισπανία, χάσαμε από ένα σύνολο πολύ έμπειρων παικτών, που δεν έπαψαν λεπτό να μάχονται και πιστεύουν στην ανατροπή. Μελετώντας και τα δύο αυτά παιχνίδια, όμως, συνειδητοποιήσαμε ότι οι ήττες μας οφείλονταν στην υστέρηση που παρουσιάσαμε σε μικρές λεπτομέρειες. Αλλα το καλό με την ομάδα μας, είναι ότι αποτελείται από πολλούς και μπαρουτοκαπνισμένους παίκτες στην Euroleague, που έχουν αντιμετωπίσει στο παρελθόν ανάλογες καταστάσεις κι έτσι καταφέραμε να ανταπεξέλθουμε. Αυτά τα λάθη, όμως, απαγορεύονται στο Final 4. Ευτυχώς που τα κάναμε στα playoffs και δεν μας στοίχισαν…»

Στα ημιτελικά θα αντιμετωπίσετε την τελευταία πρωταθλήτρια Ευρώπης (2019) από την οποία χάσατε στην Βιτόρια, χάσατε φέτος 35 πόντους στην Μόσχα, αλλά την κερδίσατε με 30 στην Πόλη. Τι ματς θα δούμε στην Γερμανία;

«Ελπίζω να δούμε ένα παρόμοιο με αυτό του 2ου γύρου στην έδρα μας (γέλια…), αν και κάτι τέτοιο μου φαίνεται δύσκολο να συμβεί σε έναν ημιτελικό! Ποτέ δεν ξέρεις όμως! Ακόμη ένας πολύ ανταγωνιστικός αντίπαλος, με μεγάλη ποιότητα και με τον ηγέτη τους, τον Ουίλ Κλάιμπερν, να βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση. Πρέπει να εξουδετερώσουμε την εκρηκτικότητά του στην επίθεση και εν συνεχεία να κάνουμε καλή δουλειά και με τους υπόλοιπους πολύ σημαντικούς παίκτες που διαθέτει η ΤΣΣΚΑ. Επομένως, περιμένω ένα πολύ κλειστό παιχνίδι με μεγάλη ένταση, που θα κριθεί στο τέλος και στις μικρές λεπτομέρειες για τις οποίες μιλούσαμε πιο πριν… Στα λάθη, τις κατοχές και τις βολές!»

Έχοντας πολλές παραστάσεις από το ΝΒΑ και την Euroleague και όντας στην ομάδα τρία χρόνια, ποιο θα χαρακτήριζες το μεγαλύτερό σας πλεονέκτημα. Μήπως το ότι είστε μία ομάδα που σουτάρουν από μακριά και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία, σχεδόν όλοι οι παίκτες πλην του Ντάνστον;

«Θα συμφωνήσω ότι αυτό είναι σίγουρα ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματά μας. Με τόσους πολλούς και καλούς σουτέρ στο rotation, είναι δύσκολο για τους αντιπάλους να επικεντρωθούν σε κάποιον συγκεκριμένο παίκτη, γιατί όσο εύκολα μπορούν να σκοράρουν οι περιφερειακοί μας, άλλο τόσο μπορούν να μοιράσουν την μπάλα και να δημιουργήσουν για την ομάδα. Επομένως, σε κανένα σχήμα που θα βρεθεί στο παρκέ, δεν υπάρχει αδύναμος κρίκος στην επίθεση.

Τις προάλλες ο coach Αταμάν μου είπε ότι ο παίκτης-κλειδί στην επίθεση της Εφές, είναι ο Κρούνοσλαβ Σίμον. Εσύ τι πιστεύεις;

«Ο καθένας έχει την δική του άποψη και εξαρτάται από την οπτική που βλέπει την λειτουργία της ομάδας. Για μένα όλα ξεκινούν και τελειώνουν από την απόδοση του Μίτσιτς και του Λάρκιν, γιατί και οι δύο μπορούν να “ανοίξουν” την αντίπαλη άμυνα, είτε μέσα από την εκτελεστική τους ικανότητα, είτε μέσω της δημιουργίας τους. Γενικά με τον τρόπο που παίζουν, μπορούν να ξεκλειδώσουν όλες τις αμυντικές τακτικές και να μας δώσουν μεγάλο πλεονέκτημα. Και οι δύο προκαλούν ανυπόφορους “πονοκεφάλους”!»

Τι βλέπεις στον άλλο ημιτελικό Μπαρτσελόνα-Αρμάνι και ποια η γνώμη σου για τον Saras με τον οποίο συνεργάστηκες στην Ζάλγκιρις όταν ήταν assistant-coach;

«Νομίζω ότι έχει κάνει εξαιρετική δουλειά και αυτό φάνηκε από την συνέπεια και την συνέχεια που είχε η Μπάρτσα από την αρχή της σεζόν μέχρι και τα playoffs. Μπορεί να δυσκολεύτηκε πολύ απέναντι στην Ζενίτ, η ουσία, όμως, είναι ότι η ομάδα του βρίσκεται στο Final 4 και είναι μέσα στους στόχους της. Νομίζω ότι έχει ανταποκριθεί πλήρως στις προσδοκίες για τις οποίες προσελήφθη και δικαίωσε όλους όσοι τον εμπιστεύτηκαν. Τον θυμάμαι από την εποχή της συνεργασίας μας στην Ζάλγκιρις και από τότε φαινόταν ότι είχε την προσωπικότητα, το ειδικό μπασκετικό βάρος και τις γνώσεις για να διαχειριστεί τις απαιτήσεις ενός τόσου μεγάλου club όπως η Μπαρτσελόνα. Από την άλλη πλευρά, η Αρμάνι κατάφερε να παντρέψει με επιτυχία τους νέους με τους παλιούς παίκτες και να χτίσει μία πολύ ενδιαφέρουσα ομάδα με πολύ ταλέντο και δυνατότητα να κερδίσει οποιονδήποτε αντίπαλο στην καλή της βραδιά. Πολύ ανοικτός και ο δεύτερος ημιτελικός…»

Τον δικό μας Γιάννη Αντετοκούνμπο τον πρόλαβες στην rookie season του και μετά από δύο χρόνια, όταν ακόμη ήταν rising star in the makings. Περίμενες τέτοια εξέλιξη; Θυμάσαι κάποιο περιστατικό από τα μεταξύ σας παιχνίδια με τους Σίξερς και τους Κινγκς;

«Νομίζω ότι πολύς κόσμος ήξερε ότι ήταν ταλαντούχος πριν καν έρθει στο ΝΒΑ, αλλά ελάχιστοι ήταν αυτοί που περίμεναν ότι θα έχει τόσο ταχύρρυθμη εξέλιξη και ανοδική πορεία, ώστε να φτάσει στο επίπεδο να είναι τόσο ασταμάτητος σε τόσο νεαρή ηλικία. Το να κατακτάς δύο σερί MVP στην ηλικία των 26 ετών και να συνδυάζεις τα βραβεία με τον τίτλο του αμυντικού της χρονιάς, είναι αδιανόητο! Για μένα το πιο εντυπωσιακό απ’ όλα όσον αφορά στον Γιάννη, είναι η ασύλληπτη μεταμόρφωση του σώματός του, στοιχείο που τον έκανε ακόμη πιο αθλητικό, εκρηκτικό και κυριαρχικό στο παιχνίδι. Από τα λίγα ματς που έπαιξα εναντίον του, θυμάμαι ότι ήταν πραγματικά επιβλητικός ο τρόπος με τον οποίο διαχειριζόταν την μπάλα και το σώμα του στο ανοιχτό γήπεδο και χρειαζόταν μόλις 2-3 ντρίμπλες για να φτάσει στο αντίπαλο καλάθι. Είναι άλλο να το βλέπεις στην τηλεόραση και άλλο από κοντά.

Τι impact πιστεύεις ότι θα είχε αν έπαιζε στην Euroleague. Πολλοί λένε ότι δεν θα ήταν τόσο κυριαρχικός…

«Δεν μπορεί να σοβαρολογούν… Οk, οι άμυνες εδώ είναι πιο κλειστές, το γήπεδο δεν είναι τόσο ανοικτό, ούτε η φιλοσοφία του παιχνιδιού θα του έδινε τον χώρο που έχει στο ΝΒΑ, αλλά και πάλι τα ταλέντο του και τα προσόντα του δεν διαφοροποιούνται, είτε παίζει στο ένας εναντίον ενός, είτε απέναντι σε οργανωμένες άμυνες. Νομίζω ότι θα ήταν το ίδιο για να μην πω περισσότερο κυριαρχικός στην Euroleague απ’ όσο είναι στην Αμερική. Ίσως απλά να μην κέρδιζε τόσα πολλά φάουλ που παίρνει με τους Μπακς, γιατί στην Ευρώπη το physical game έχει πιο επιτρεπτά όρια…»

Σενγκέλια: «Ο coach Ιτούδης βγάζει… κίνητρα από το καπέλο του!»

O Γεωργιανός power forward της ΤΣΣΚΑ ετοιμάζεται για το 2ο Final 4 της καριέρας του και μιλώντας στην Euroleague Greece, αποδίδει τα εύσημα στον Έλληνα προπονητή του και πιστεύει ότι η ομάδα του μπορεί να ξαναπατήσει κορυφή!

Αν το περασμένο καλοκαίρι, ο ρωσικός σύλλογος αποφάσισε να κάνει για πρώτη φορά κάποιες οικονομικές θυσίες, αυτό συνέβη για να πραγματοποιηθεί μία ακόμη ηχηρή και δαπανηρή μετεγγραφή μετά τον Νίκολα Μιλουτίνοφ. Η πανδημία, βλέπετε, έβαλε και τους Μοσχοβίτες στην λογική των περικοπών (έμεινε ελεύθερος ο Σαντ-Ρος) και για να ταιριάξει με το budget και το υψηλό συμβόλαιο του 29χρονου Γεωργιανού σέντερ.

Γι’ αυτό το λόγο, λοιπόν, ο Δημήτρης Ιτούδης επέλεξε να μην προχωρήσει στην απόκτηση ενός ακόμη point-guard κι έτσι ο Τόκο Σενγκέλια κλήθηκε να σηκώσει ένα διόλου ευκαταφρόνητο βάρος, που σε αρκετά διαστήματα της σεζόν, έγινε ακόμη πιο ασήκωτο, υπό την έννοια ότι χρειάστηκε να παίξει και με ενοχλήσεις αλλά και να βάλει πλάτη για τις απουσίες συμπαικτών του.

Ο πρώην παίκτης της Μπασκόνια, όμως, τα κατάφερε και με το παραπάνω και χάρη στην ομαδική δουλειά και την καθοδήγηση του 50χρονου Έλληνα τεχνικού, έβαλε κι αυτός το δικό του λιθαράκι (μ.ο. 11,4π., 4,8ρ. & 2,3ασ.) στην 6η συνεχόμενη πρόκριση της ρωσικής «αρκούδας» σε Final 4.

To gazzetta.gr συνομίλησε μαζί του πριν την αναχώρηση της αποστολής για την Κολωνία και σας παρουσιάζει τον μέχρι τώρα απολογισμό της ευρωπαϊκής σεζόν αλλά και τις σκέψεις του για το ετήσιο κορυφαίο ραντεβού του ευρωπαϊκού μπάσκετ.

Δεύτερη εμφάνιση σε Final για σένα μετά από μια πολύ δύσκολη σεζόν γεμάτη τραυματισμούς και παίκτες που έφυγαν και ήρθαν. Παρόλο που η ΤΣΣΚΑ και το Final 4 πάνε μαζί, είναι αυτή η πρόκριση πραγματικά ξεχωριστή για εσάς την ομάδα μετά από τόσο μεγάλες δυσκολίες που αντιμετωπίσατε κατά τη διάρκεια αυτής της χρονιάς

«Είναι μία πολύ σημαντική στιγμή όχι μόνο για μένα αλλά και για τον σύλλογο. Εντάξει η ΤΣΣΚΑ είναι συνηθισμένη να φτάνει σ’ αυτό το μεγάλο ραντεβού, όμως, αν σκεφτούμε πως κύλησε η χρονιά, τι προβλήματα αντιμετώπισε όλος ο κόσμος με τον covid-19 και πόσους τραυματισμούς είχαμε σαν ομάδα, νομίζω ότι το εφετινό Final 4 είναι ξεχωριστό απ’ όλες τις απόψεις. Αυτή η πρόκριση σημαίνει πολλά για τα ψυχικά αποθέματα που βγάλαμε, την μαχητικότητα που δείξαμε και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίσαμε όλες τις δυσκολίες. Το ότι κλείσαμε την κανονική περίοδο ισόβαθμη με την πρωτοπόρο Μπαρτσελόνα, λέει πολλά για τον χαρακτήρα μας!»

Πόσοι από εσάς πίστευαν ότι μπορείτε να το καταφέρετε και μάλιστα σκουπίζοντας την Φενερμπαχτσέ;

«Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που πίστευαν ότι ειδικά φέτος και υπό τις δεδομένες συνθήκες, δεν θα τα καταφέρναμε. Δεν μπορώ να πω ότι πιστεύαμε στο 3-0 επί της Φενέρ, γιατί ήταν ένας πολύ δυνατός αντίπαλος, αλλά σίγουρα είχαμε μεγάλη εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μας και είμαστε πεπεισμένοι ότι στο τέλος θα παίρναμε την πρόκριση. Είτε εύκολα όπως και έγινε, είτε δύσκολα…»

Υπήρξε κάποιο κομβικό σημείο κατά τη διάρκεια της σεζόν που γύρισε σωστά ο διακόπτης;

«Θα έλεγα πως ναι και όχι ένα! Ένα μεγάλο “ξυπνητήρι” ή “καμπανάκι” ήταν σίγουρα η βαριά ήττα στην Κωνσταντινούπολη από την Εφές. Αναμφίβολα ήταν μία πολύ δυνατή σφαλιάρα, που όμως μας έκανε καλό, μας ένωσε πολύ περισσότερο και μας βοήθησε να καταλάβουμε πόσο μεγάλες δυνατότητες έχουμε..»

Σύμφωνα με ένα παλιό αθλητικό στερεότυπο οι νίκες ανήκουν στους παίκτες και οι ήττες οφείλονται στους προπονητές. Πόσο μεγάλη ήταν η συμβολή του Δημήτρη Ιτούδη στο να σας καθοδηγήσει στο σωστό δρόμο;

«Κατά την δική μου άποψη οι παίκτες και οι προπονητές κερδίζουν και χάνουν μαζί! Για μένα δεν υπάρχει ένας ηττημένος ή ένας νικητής σε μία ομάδα! Στην περίπτωση του coach Ιτούδη που έχει αποδείξει εδώ και πολλά χρόνια ποιος είναι σαν προπονητής, μπορώ να μιλήσω μόνο για την εφετινή χρονιά που είναι η πρώτη της συνεργασίας μας. Είχε να διαχειριστεί πάρα πολλά προβλήματα όπως ο τραυματισμός του Νίκολα (σ.σ.: Μιλουτίνοφ) και η φυγή του Μάικ (σ.σ: Τζέιμς) και ουσιαστικά κατάφερε να μας καθοδηγήσει εξαιρετικά, χωρίς να κάνει σχεδόν καμία προπόνηση με όλους τους παίκτες στην διάθεσή του. Αυτό από μόνο του λέει πολλά για τον βαθμό δυσκολίας του εγχειρήματος που έφερε εις πέρας.»

Ο προπονητής σας επικρίθηκε έντονα στην διάρκεια της σεζόν και μάλιστα πολλοί πίστευαν ότι αυτή θα ήταν η τελευταία του σεζόν στη Μόσχα. Και ξαφνικά, δύο εβδομάδες πριν από το Final 4, υπογράφει ένα νέο συμβόλαιο που θα τον κρατήσει στην ομάδα συνολικά για εννέα συνεχόμενα χρόνια. Πόσο εκτιμάς ότι ενισχύει την ψυχολογία σας, ενόψει Final 4, αυτή η εξέλιξη;

«Προσωπικά δεν μπορώ να πω ότι δίνω μεγάλο σημασία στο τι θα γίνει του χρόνου, αλλά είμαι σίγουρος ότι για τον coach σημαίνει πολλά. Ξέρει να βγάζει κίνητρα από το καπέλο και του αρέσει να δίνει τις κατάλληλες “απαντήσεις” σε όσους έχουν βιαστεί να τον ξεγράψουν! Το έχει κάνει πολλές φορές από τον πάγκο της ΤΣΣΚΑ και το παλμαρέ του τα λέει όλα για το πόσο μεγάλος προπονητής είναι…»

Ας μιλήσουμε για τον ημιτελικό. Κερδίσατε την Εφές με 35 πόντους στη Μόσχα και χάσατε με 30 στην Κωνσταντινούπολη. Τι είδους παιχνίδι θα δούμε στην Κολωνία;

«Καλή ερώτηση! Νομίζω ότι θα δούμε ένα πολύ ενδιαφέρον ματς, το οποίο ίσως να κριθεί σε λεπτομέρειες που κανείς δεν μπορεί να προβλέψει αυτή τη στιγμή. Θα είναι πολύ συναρπαστικό για τους τηλεθεατές όμως και είναι κρίμα που δεν θα έχουμε φιλάθλους στο γήπεδο.»

Τι θα γίνει με τον άλλο ημιτελικό;

«Να σου πω την αλήθεια δεν το έχω σκεφτεί καθόλου, γιατί είμαι απόλυτα προσηλωμένος στην δική μας μάχη με την Εφές. Πάντα όμως, ένας ημιτελικός είναι ένα νοκ-άουτ παιχνίδι και όλα μπορούν να συμβούν! Ειδικότερα όταν παίζουν οι τέσσερις καλύτερες ομάδες στην Ευρώπη…»

Πιστεύεις στη σύμπτωση; Στην μοναδική σου εμφάνιση σε Final 4 (2016), η ΤΣΣΚΑ στέφθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης … Βλέπεις να ξανασυμβαίνει αυτό;

«Ελπίζω να ξανασυμβεί! Είναι μία σύμπτωση που σκέφτομαι αρκετά συχνά και περιμένω την Κυριακή για να μάθω την απάντηση…»

Πάντερ: «Δεν είμαστε αουτσάιντερ, σκεφτόμαστε μόνο το τρόπαιο!»

Ο πρώτος σκόρερ της Αρμάνι δηλώνει σίγουρος ότι ο ημιτελικός με την Μπαρτσελόνα θα είναι εντελώς διαφορετικός από τα δύο ματς της κανονικής περιόδου και μιλώντας στην Euroleague Greece, εξηγεί ποιο είναι το σημαντικότερο πλεονέκτημα του Έτορε Μεσίνα και νιώθει μόνο ευγνωμοσύνη για τον Χρήστο Σερέλη.

Γεννημένος στην καρδιά του Μπρονξ, πρωτοέπαιξε μπάσκετ στα playgrounds της όχι και τόσο φημισμένης γειτονιάς της Νέας Υόρκης, ενώ τα κολέγια στα οποία φοίτησε δεν τον βοήθησαν να δει το όνομά του σε μία από τις 60 θέσεις στο draft του 2016!

Όμως, ήταν τυχερός που στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού υπήρχε ένας Έλληνας προπονητής που μελετάει με προσήλωση τα μικρά πανεπιστημιακά προγράμματα (Στέιτ Φερ και Τενεσί) και ξέρει να διαλέγει παίκτες που είναι άσημοι και συνάμα έχουν προοπτική. Ο λόγος για τον προπονητή του Λαυρίου, Χρήστο Σερέλη, ο οποίος το 2016 τον έφερε στην Ελλάδα και ουσιαστικά του έδωσε την μεγάλη ευκαιρία να φτιάξει την ζωή του μέσα από το αγαπημένο του άθλημα.

Πέντε χρόνια αργότερα, στα 27 του πλέον, ο Κέβιν Πάντερ μπορεί να βρίσκεται στο Final 4 της Euroleague και να διεκδικεί τον τρίτο ευρωπαϊκό τίτλο της καριέρας του, η συνέντευξή που θα διαβάσετε όμως, αποδεικνύει ότι δεν ξεχνάει ούτε από που ξεκίνησε, ούτε φυσικά τους ανθρώπους που τον στήριξαν.

Ο πρώην παίκτης του Ολυμπιακού, της ΑΕΚ και του Λαυρίου ξετυλίγει το κουβάρι της δύσκολης σεζόν που έχει μπει στην κρίσιμη καμπή της, μιλάει για τις πιθανότητες και τα «θέλω» της Αρμάνι στην Κολωνία και δεν θέλει να ασχολείται με το τι δεν πήγε καλά στην «ερυθρόλευκη» θητεία του.

Τι σημαίνει για τον οργανισμό του Μιλάνου, η επιστροφή σας στο Final 4 μετά από 29 χρόνια;

«Ερχόμενος το περασμένο καλοκαίρι και μαθαίνοντας για την παράδοση και την ιστορία της Αρμάνι στην Ιταλία και της Ευρώπης, πραγματικά σοκαρίστηκα όταν έμαθα ότι η τελευταία της συμμετοχή σε Final 4 ήταν το 1992! Αν σκεφτούμε, λοιπόν, πόσο υψηλοί ήταν οι στόχοι μας και σε τι τροχιά βρισκόμαστε σε όλες τις διοργανώσεις, μπορώ να σας πω ότι η ικανοποίηση στον οργανισμό είναι διάχυτη. Η επένδυση που έχει γίνει τα τελευταία χρόνια είναι πολύ μεγάλη και πραγματικά χαίρομαι πολύ που φέτος έχει αρχίσει και γίνεται απόσβεση…»

Να υποθέσουμε ότι το συναίσθημα ήταν τελικά ακόμη πιο γλυκό, υπό την έννοια ότι η πρόκριση επετεύχθη μέσα από μία πολύ ανταγωνιστική σειρά κόντρα στην Μπάγερν;

«Απόλυτα! Ήταν μία τρελή σειρά! Από το 2-0 και από το ένα βήμα πριν την πρόκριση, να βρεθούμε στο 2-2 και να παίξουμε ένα τόσο συγκλονιστικό Game 5, ήταν πραγματικά πολύ ψυχοφθόρο! Νομίζω, όμως, ότι με βάση την πορεία μας στην κανονική περίοδο αλλά και το πως παίξαμε συνολικά στα playoffs, το δικαιούμαστε περισσότερο.»

Ποιο ήταν το πλέον κομβικό σημείο της σεζόν, στην διάρκεια του οποίου συνειδητοποίησες ότι πλέον βρίσκεστε στον σωστό δρόμο;

«Δε νομίζω ότι υπήρξε κάποιο συγκεκριμένο! Νομίζω ότι όλοι αρχίζαμε να το διαισθανόμαστε από το ξεκίνημα της προετοιμασίας, όταν άλλωστε έκλεισε το ρόστερ. Είχαμε πολύ ταλέντο, βάθος, εμπειρία αλλά και προσωπικότητες που το είχαν ξανακάνει στο παρελθόν, οπότε ουσιαστικά δεν χάσαμε ποτέ την πίστη μας. Αν αναφέρεσαι σε κάποιο συγκεκριμένο ματς, που μας απογείωσε, τότε θα επιλέξω την εκτός έδρας νίκη στην Μαδρίτη, στο πλαίσιο της 2ης αγωνιστικής του 2ου γύρου. Εκείνη την περίοδο, προερχόμαστε από δύο σερί εντός έδρας ήττες και αυτή η νίκη τόνωσε πολύ την αυτοπεποίθησή μας και μας έκανε να πιστέψουμε ότι μπορούμε να φτάσουμε μέχρι το τέλος και να κυνηγήσουμε ακόμη και το τρόπαιο.»

Είναι άγραφος νόμος, άλλωστε, ότι η πρόκριση στο Final 4 ισοδυναμεί με μισό τίτλο και από την στιγμή που φτάνεις στα ημιτελικά, η κατάκτηση της κορυφής κρίνεται στις μικρές λεπτομέρειες…

«Αυτό το έχω ακούσει αρκετές φορές, αλλά έως τώρα δεν ήμουν μέλος κάποιας ομάδας που είχε φτάσει τόσο μακριά για να το συνειδητοποιήσω στο έπακρο. Ωστόσο, στο δικό μου μυαλό ήταν αρχή κατάκτηση της Euroleague, οπότε δεν θα μπω στην διαδικασία να κατεβάσω τον πήχη μας. Ακριβώς γι’ αυτό, λοιπόν, δεν θα είμαστε ευχαριστημένοι με τίποτε λιγότερο δύο ακόμη νίκες και το τρόπαιο.»

Πως βλέπεις τον ημιτελικό με την Μπαρτσελόνα; Στα δύο εφετινά ματς μετράτε δύο ήττες, μία μία που κρίθηκε στις λεπτομέρειες και στο τέλος του αγώνα στην Βαρκελώνη και μία που δεν «πουλήσατε ακριβά το τομάρι σας», στο Μιλάνο; Τι σε κάνει να πιστεύεις ότι θα δούμε διαφορετικό ματς στην Κολωνία;

«Η πίεση του νοκ-άουτ ημιτελικού και φυσικά το δέλεαρ της πρόκρισης στον τελικό! Δεν είμαστε πλέον στην κανονική περίοδο ή στα best of five παιχνίδια, όπου τα λάθη μπορούν να διορθωθούν. Συν τοις άλλοις, έχουμε προετοιμαστεί πολύ σκληρά και είμαστε όλοι έτοιμοι για την μεγάλη πρόκληση…»

Μετά από σχεδόν έναν χρόνο με τον Έτορε Μεσίνα, απ’ όσα έχει ζήσει μαζί του, πόσο πιστεύεις ότι τον έχει βοηθήσει η πολυετής συνεργασία με τον Πόποβιτς και η θητεία του στους Σπερς;

«Νομίζω ότι το βιογραφικό του, οι επιτυχίες του και φυσικά κατάρτιση και η συνεργασία του με τον Γκρεγκ Πόποβιτς μιλούν από μόνα τους για την αξία του. Αν μπορώ εγώ να προσθέσω κάτι μου έκανε πολύ θετική εντύπωση και να το ξεχωρίσω, είναι η ικανότητά του να αντιλαμβάνεται πως πρέπει να διαχειριστεί τον εκάστοτε παίκτη, ώστε σε μία μακριά σεζόν 10-11 μηνών, να μην τον “κάψει”! Κάτι που είναι εύκολο να συμβεί ειδικότερα σε μία τόσο απαιτητική σεζόν με ταξίδια, προπονήσεις και πάρα πολλούς αγώνες σε διαφορετικές διοργανώσεις. Το ότι μας έχει κρατήσει όλους φρέσκους και πεινασμένους για την τελική ευθεία, είναι ένα credit που το δίνω απλόχερα!»

Μπήκες ποτέ στον πειρασμό να ρωτήσεις τον Χρήστο Σταυρόπουλο για τους λόγους που δεν σε πίστεψε ο Ολυμπιακός;

«Πολύ ωραία ερώτηση στην οποία πραγματικά δεν μπορώ απαντήσω! Γενικά δεν μου αρέσει να σχολιάζω πολύ αυτά τα πράγματα και αφήνω τις επιδόσεις μου στο παρκέ να “μιλούν” αντί για μένα! Είμαι περισσότερο της άποψης ότι όλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο, οπότε νιώθω καλύτερα όταν φορτώνω το κεφάλι μου με αρνητικές σκέψεις. Κοινώς προτιμώ να μην ξέρω και να μην ρωτάω…»

Τι σημαίνει το Λαύριο για σένα; Φαίνεται ότι ο coach Σερέλης έχει τον τρόπο του με τους Αμερικανούς αλλά και τις απαραίτητες γνώσεις για να επιλέγει παίκτες από μικρά κολέγια, βλέποντας ότι έχουν potential. Δεν έχει συμβεί μόνο με σένα, συμβαίνει πλέον συχνά…

«Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ο coach έχει ταλέντο σ’ αυτό. Βασικά ξέρει μπάσκετ και σε πείθει πολύ γρήγορα, επειδή σε αφήνει να προσαρμοστείς και δεν σε πιέζει ασφυκτικά να παίξεις από την αρχή στο επίπεδο των απαιτήσεων που υπάρχουν για σένα. Το εκτίμησα πολύ αυτό πάνω του και ακόμη είμαστε σε επαφή. Θυμάμαι ότι όταν είχα πρωτοέρθει στην Αθήνα για το Λαύριο, δεν ήξερα που πατούσα και που βρισκόμουν! Δεν ήξερα πολλά για το ευρωπαϊκό στυλ παιχνιδιού και δεν νομίζω ότι υπάρχουν πολλοί προπονητές που θα έσκυβαν πάνω σε έναν rookie, θα του μιλούσαν συνεχώς και θα του εξηγούσαν ξανά και ξανά τι θέλουν απ’ αυτόν. Οι περισσότεροι δεν έχουν υπομονή, δεν δίνουν μεγάλη πίστωση χρόνου και μετά από λίγο διάστημα σε “κόβουν”! Μαζί κάναμε πολλές συζυτήσεις, μου έδωσε πολύ χρόνο και του αναγνωρίζω ότι με βοήθησε πολύ στο πνευματικό κομμάτι, παρ’ ότι άργησα να πάρω μπρος!

Χάνγκα: «Γι’ αυτά τα παιχνίδια παίζουμε μπάσκετ!»

O 32χρονος Ούγγρος forward της Μπαρτσελόνα επιχειρεί τον μέχρι τώρα απολογισμό της ευρωπαϊκής σεζόν των Καταλανών, συγκρίνει τον Γιασικεβίτσιους με τον Πέσιτς και αναλύει στην Euroleague Greece τις λεπτομέρειες που θα κρίνουν τον ημιτελικό με την Αρμάνι.

Γεννημένος στην Βουδαπέστη, έκανε τα πρώτα του μπασκετικά βήματα στην ουγγρική Άλμπακομπ, που εδρεύει στην κοντινή πόλη Σζεκεσφέχερβαρ (65 χιλιόμετρα δυτικά της πρωτεύουσας) και το 2011, σε ηλικία 22 ετών, μετακόμισε στην Καταλωνία για λογαριασμό της Μανρέσα.

Έκτοτε, η ζωή του είναι συνυφασμένη με την Ισπανία, καθώς μόνο τη σεζόν 2014-2015 αποχωρίστηκε την Ιβηρική χερσόνησο ως δανεικός της Μπασκόνια (τον απέκτησε το 2013) στην ιταλική Αβελλίνο. Από το 2017 ανήκει στο ρόστερ της Μπαρτσελόνα και με την φανέλα της έχει κατακτήσει τους τρεις μοναδικούς τίτλους της καριέρας του (3 Copa del Rey).

O λόγος για τον Άνταμ Χάνγκα, τον κορυφαίο σύγχρονο Ούγγρο μπασκετμπολίστα μετά τον Κορνέλ Ντάβιντ (έπαιξε στους Μπουλς, τους Καβαλίερς και τους Ράπτορς) και τον μοναδικό που έχει επιλεγεί στο draft του ΝΒΑ (νο59 από τους Σαν Αντόνιο Σπερς).

Το gazzetta.gr συνομίλησε μαζί του λίγες ώρες πριν αναχωρήσει για την Κολωνία και ο αμυντικός της χρονιάς για το 2017 στην Euroleague, σας μεταφέρει όλα όσα συμβαίνουν στο στρατόπεδο των «μπλαουγκράνα» παραμονές του Final 4 (28-30 Μαϊου).

Μαζί με τον Κλαβέρ και τον Οριόλα, είσαι από τους πιο παλιούς παίκτες της ομάδας, επομένως και από τους πλέον κατάλληλους για να μιλήσεις σχετικά με το τι άλλαξε φέτος ο Γιασικεβίτσιους, που δεν έκανε τα τρία προηγούμενα χρόνια ο Πέσιτς και η Μπάρτσα είχε την καλύτερη πορεία της στην Euroleague. Τουλάχιστον στα πέντε τελευταία χρόνια που η διοργάνωση διεξάγεται με το συγκεκριμένο format.

«Προφανώς και είναι δύο διαφορετικοί προπονητές, όχι μόνο λόγω της διαφοράς ηλικίας που τους χωρίζει, αλλά κυρίως λόγω της διαφορετικής προσέγγισης στο παιχνίδι. Σε άμυνα κι επίθεση! Αν γυρίσουμε λίγο πίσω τον χρόνο, θα δούμε ότι πριν από τέσσερα χρόνια η Μπαρτσελόνα ήταν στις τελευταίες θέσεις της Euroleague. Επομένως θα πρέπει να αποδώσουμε και στον Πέσιτς κάποια εύσημα, γιατί υπό τις οδηγίες του κάναμε ανοδικά βήματα και πέρυσι – ανεξάρτητα με το ότι η σεζόν διεκόπη – φτάσαμε να διεκδικούμε την είσοδο στο Final 4. Τώρα, όμως, αν είμαστε εδώ και μιλάμε επιτέλους για το κορυφαίο ραντεβού του ευρωπαϊκού μπάσκετ, το οφείλουμε στις αλλαγές που επέβαλε ο Saras. Πλέον η προσέγγιση της Μπαρτσελόνα έχει πολλή περισσότερη τακτική, γιατί αυτή είναι η φιλοσοφία του coach. Πλέον έχουμε περισσότερα “όπλα” που δημιουργούν μεγαλύτερους “πονοκεφάλους” στις αντίπαλες ομάδες και επίσης για πρώτη φορά μετά από καιρό, η ομάδα χρησιμοποιεί τους νέους και ταλαντούχους παίκτες, εφαρμόζοντας ένα πολύ πιο μεγάλο rotation! Προσωπικά συμφωνώ απόλυτα με αυτή την λογική, γιατί ουσιαστικά περιφρουρεί την όποια επένδυση κάνει ο σύλλογος για το μέλλον και προετοιμάζει τα νέα παιδιά, ρίχνοντάς τα στην φωτιά! Κατ’ αυτό τον τρόπο, βλέπουμε 10, 11 ακόμη και 12 παίκτες να έχουν συμμετοχή. Αυτό βέβαια, μπορεί να μην ισχύσει απόλυτα στο Final 4, όπου οι έμπειροι και βετεράνοι θα κληθούμε να “βγάλουμε τα κάστανα από την φωτιά”, αλλά είναι μία απόφαση προς την σωστή κατεύθυνση. Στα μάτια μου, λοιπόν, ο Γιασικεβίτσιους έχει προοδεύσει απίστευτα και φτάνοντας για 2η φορά σε Final 4 ανήκει ήδη στην ελίτ της Ευρώπης. Πολύ λογική εξέλιξη για κάποιον που έχει “ρουφήξει” γνώσεις και εμπειρίες από τον κορυφαίο coach όλων των εποχών, τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς.»

Μιλώντας για την σύγκριση του Πέσιττς με τον Saras, αυτό που έρχεται στο μυαλό των φιλάθλων αλλά κυρίως των δημοσιογράφων, είναι ότι ο Σέρβος τεχνικός, πριν λίγα χρόνια είχε χαρακτηρίσει τον Λιθουανό συνάδελφό του ανάξιο να είναι έστω και assistant του στην Μπάρτσα…

«(γέλια!!)… Ο καθένας έχει την δική του περηφάνεια και ίσως αυτή η δήλωση να ήταν ένα από τα συνηθισμένα λεκτικά “χτυπήματα” κάτω από την μέση, που γίνονται σχεδόν κάθε μέρα στο ΝBA, μεταξύ προπονητών και παικτών. Ενδεχομένως να αισθανόταν ότι η θέση του στον πάγκο απειλούνταν από τον Γιασικεβίτσιους, γιατί το όνομά του έπαιζε πολύ τότε στον Τύπο της Καταλωνίας και όπως φάνηκε όχι άδικα.»

Παρ’ όλα αυτά και λαμβάνοντας υπ’ όψιν ότι τερματίσατε πρώτοι στην κανονική περίοδο, η επιστροφή στο Final 4 μετά από 7 χρόνια, πέρασε μέσα από μύρια κύματα στα playoffs. Δεν θυμάμαι ποτέ ζευγάρωμα του πρώτου στην βαθμολογία με τον όγδοο να κρίνεται τόσο πολύ στις λεπτομέρειες και στο 5ο ματς.Το εισιτήριο μπορεί να εξασφαλίστηκε, αλλά η εικόνα της ομάδας δεν θύμισε αυτή που είχατε στο μεγαλύτερο διάστημα της σεζόν. Τι έφταιξε;

«Αρκετά πράγματα νομίζω! Το πρώτο που μου έρχεται στο μυαλό είναι ότι όταν έφτασε η ώρα για τα playoffs, δεν είμαστε στην καλύτερη δυνατή κατάσταση, πιο πολύ πνευματικά αλλά και σωματικά. Εξασφαλίσαμε σχετικά εύκολα και νωρίς την πρωτιά στην κανονική περίοδο και χαλαρώσαμε λιγάκι, με αποτέλεσμα να χάσουμε κάποια ματς. Την ίδια ώρα, η Ζενίτ χρειαζόταν τρεις σερί νίκες για να μπει στην οκτάδα και μέσα απ’ αυτό το 3/3 έχτισε την αυτοπεποίθησή της και μπήκε στην σειρά έχοντας καλύτερη ψυχολογική προσέγγιση. Όλα αυτά είχαν ως φυσική συνέπεια την εικόνα που όλοι είδαμε στο πρώτο ματς, όπου οι αντίπαλοί μας κυριάρχησαν πλήρως, μας πήραν το πλεονέκτημα της έδρας και μετέφεραν σε δραματικό βαθμό την πίεση σε μας. Νομίζω ότι αυτό φάνηκε περισσότερο στο δεύτερο παιχνίδι, που λίγο έλλειψε να καταρρεύσουμε τελείως! Ευτυχώς, όμως, κάποιο θαύμα έγινε στο τέλος και καταφέραμε να ισοφαρίσουμε, να παρουσιάσουμε μία πολύ καλύτερη εικόνα στο 3ο ματς της Αγίας Πετρούπολης και σιγά-σιγά να πάρουμε τα πάνω μας.»

Φοβήθηκες σε κάποιο σημείο της σειράς και τι σημαίνει για την αυτοπεποίθησή σας, το γεγονός ότι τελικά πετύχατε τον στόχο σας και παραμείνατε ζωντανοί σε μία ακόμη διοργάνωση;

«Δεν σας κρύβω ότι πριν από το 5ο ματς, ήμουν πολύ νευρικός και φοβισμένος, γιατί σύμφωνα με την συνολική εικόνα των τεσσάρων πρώτων αγώνων, η Ζενίτ άξιζε όσο κι εμείς να πάει στο Final 4! Ένιωθα ότι έπρεπε να δείξουμε τον πραγματικό μας εαυτό και χάρηκα πολύ που αυτό συνέβη γιατί θα είμαστε άξιοι της μοίρας αν πετούσαμε στα σκουπίδια όλο αυτό για το οποίο παλεύαμε στην κανονική περίοδο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είμαστε καλύτερη ομάδα από τους Ρώσους, ωστόσο κι αυτοί αξίζουν όλα τα εύσημα γιατί έκαναν εξαιρετική δουλειά και μας έφεραν στα όρια μας. Τέλος καλό, όμως, όλα καλά, είμαστε επιτέλους στο Final 4 μετά από 7 χρόνια και θα διεκδικήσουμε αυτό που μας λείπει τόσο πολύ εδώ και 11 χρόνια! Το φοβερό είναι ότι μέσα σε 30 μέρες θα έχουν όλα τελειώσει! Δηλαδή μέσα στις επόμενες εβδομάδες θα κριθεί η δουλειά που έχουμε ρίξει στο γήπεδο για σχεδόν 10 μήνες! Αλλά κακά τα ψέματα, γι’ αυτά τα παιχνίδια παίζουμε μπάσκετ, για την διεκδίκηση των τίτλων ήρθαμε στην Μπαρτσελόνα, επομένως μετά το Copa del Rey, ισχύει το… τρώγοντας άνοιγει και η όρεξη…»

Υπήρξε κάποιο κομβικό χρονικό σημείο κατά την διάρκεια της σεζόν που γύρισε σωστά ο διακόπτης;

«Δεν μ’ αρέσει να γυρνάω στο παρελθόν και να αναμοχλεύω παλιές ιστορίες, αλλά η ιστορία με την αποχώρηση του Ερτέλ συνέπεσε με κάποιες μαζεμένες ευρωπαϊκές ήττες και μεγάλη παραφιλολογία στα media και αμέσως μετά ήρθε το πρώτο clasico για το πρωτάθλημα στην Μαδρίτη. Κάναμε τρομερό παιχνίδι και πετύχαμε μία μεγάλη νίκη, που μας βοήθησε πολύ να ξεπεράσουμε την δύσκολη στιγμή που περνούσαμε εκείνη την περίοδο. Ήταν μία ηχηρή απάντηση μέσα στο γήπεδο και νομίζω ότι ήταν η πλέον ιδανική που θα μπορούσαμε να δώσουμε.»

Συνήθως μία προσθήκη προς το τέλος μίας σεζόν, δεν φέρνει θετικά αποτελέσματα. Τι συνέβη με την περίπτωση του Πάου Γκασόλ;

«Δεν διαφωνώ, αλλά πείτε μου εσείς μία ομάδα που δεν δεχόταν τον Πάου Γκασόλ με ανοιχτές αγκάλες, ακόμη και στα 41 του. Προσωπικά από την μέρα που ήλθε, πολλές φορές γουρλώνω τα μάτια μου, μόνο που τον βλέπω δίπλα μου στα αποδυτήρια, να βουτάει για χαμένες μπάλες στην προπόνηση ή όπως στο ματς με την Τενερίφη στο +20 ή να μας δίνει συμβουλές και αναρωτιέμαι αν ονειρεύομαι! Είναι από τα πράγματα που δεν συμβαίνουν συχνά! Έχω παίξει μαζί αλλά και αντίπαλος με μεγάλα ονόματα, αλλά το να βλέπεις ένα μπασκετικό είδωλο κάθε μέρα και να παίρνεις τόσα πράγματα απ’ αυτόν, είναι πραγματικά μαγικό και νιώθω τυχερός κι ευλογημένος. Και πιο πολύ γιατί μέρα με την ημέρα καταλαβαίνω ότι έγινε αυτός που είναι, όχι μόνο επειδή είναι 2,15 και ανέπτυξε το ταλέντο του, αλλά ταυτόχρονα λόγω και της νοοτροπίας του.»

Σε έναν ημιτελικό Final 4 δεν υπάρχει παράμετρος της αναμέτρησης που μπορεί να εφησυχάσει καμία από τις δύο ομάδες. Το γεγονός ότι μετράτε δύο νίκες απέναντι στην Αρμάνι (μία δύσκολη στην έδρα σας και μία πιο εύκολη στο Μιλάνο), δείχνει κάτι, σας δίνει ένα μικρό θεωρητικό ή ψυχολογικό προβάδισμα;

«Πάντα θεωρώ ότι όταν μία ομάδα έχει χάσει δύο φορές από κάποια άλλη, στο επόμενο συναπάντημα θα παρουσιαστεί το λιγότερο τσαντισμένη κι αποφασισμένη για ρεβάνς. Και κάποια στιγμή θα καταφέρει να την πάρει. Από την άλλη πλευρά, εμείς πρέπει παίξουμε έξυπνα, έχοντας συνεχώς στο μυαλό μας ότι η Αρμάνι είναι πολύ επικίνδυνη και φυσικά να πάρουμε ως βάση το παιχνίδι του Μιλάνου, στο οποίο κυριαρχήσαμε απόλυτα στην άμυνα. Σε ένα νοκ-άουτ παιχνίδι, όμως, το αποτέλεσμα κρίνεται πάντα από το άθροισμα των μικρών λεπτομερειών και την ευστοχία που θα επιδείξει η εκάστοτε ομάδα. Αν κάνουμε την δουλειά που έχουμε συνηθίσει να κάνουμε όλη την χρονιά, νομίζω ότι θα είμαστε σε θέση να καθορίσουμε την μοίρα μας.»

Για τον άλλο ημιτελικό τι έχεις να πεις;

«Για να είμαι ειλικρινής δεν έχω ασχοληθεί καθόλου γιατί για μας υπάρχει μόνο η Αρμάνι, αλλά έτσι συζητώντας, το πρώτο που βγαίνει από το στόμα μου είναι η Εφές… Ωστόσο, ποιος μπορεί να ξεγράψει την ΤΣΣΚΑ με τόση ποιότητα και ακόμη μεγαλύτερη εμπειρία από τα Final 4; Η αλήθεια είναι ότι η Έφες παίζει τρομερό μπάσκετ και εδώ και 2-3 χρόνια δείχνει ότι μπορεί να φτάσει στην κορυφή, αλλά εκεί που την πιστεύεις, θεωρείς ότι θα “σκουπίσει” την Ρεάλ κι αλλάζεις κανάλι πριν τελειώσει το 3ο παιχνίδι των playoffs, βλέπεις ότι για ένα σουτ παρά λίγο να αποκλειστεί! Η εφετινή Euroleague είναι τρομερά απρόβλεπτη γι’ αυτό και τόσο συναρπαστική.»

Η μοναδική φορά που έχεις ξαναπάει σε Final 4 ήταν και πάλι επί γερμανικού εδάφους, το 2016 στο Βερολίνο. Έχεις σκεφτεί ότι η Κολωνία μπορεί να είναι πιο γούρικη για σένα;

«Πραγματικά το ελπίζω! Του χρόνου θα είμαι εκεί και με την Εθνική Ουγγαρίας για το Eurobasket, οπότε μακάρι να γίνει από φέτος μία καλή αρχή. Θυμάμαι πολύ έντονα το πρώτο μου Final 4, που ήταν μία τελείως διαφορετική κατάσταση, με μία ομάδα που ήταν το αουτσάιντερ και που λίγο μετά το τζάμπολ βρεθήκαμε να χάνουμε με 20 πόντους! Προφανώς πλέον, έχω περισσότερη εμπειρία, έναν άλλο ρόλο, βρίσκομαι σε μία ομάδα με μεγαλύτερη δυναμική και πραγματικά ανυπομονώ για την μεγάλη αυτή πρόκληση. Θα απολαύσω την στιγμή γιατί ξέρω τι θυσίες και σκληρή δουλειά απαιτεί αυτή η πρόκριση και θα παλέψω για το όνειρό μου.»

Πηγή