Sport

Ένα «αμούστακο» τον παίρνει στις πλάτες του

Ο ΠΑΟΚ πάντα βρίσκει τρόπο να κερδίζει στη πρεμιέρα παρά τις δυσκολίες που του εμφανίζονται. Η προσπάθειά του να παίξει σωστά είναι δεδομένη, όπως βέβαια και αυτοί που τον σηκώνουν στις πλάτες σε αυτό το δύσκολο ξεκίνημα. Γράφει ο Σταύρος Κόλκας. Αυτό που συμβαίνει με τον Χρήστο Τζόλη δεν είναι τυχαίο. Προσωπικά, γνωρίζω αρκετούς που…

Ο ΠΑΟΚ πάντα βρίσκει τρόπο να κερδίζει στη πρεμιέρα παρά τις δυσκολίες που του εμφανίζονται. Η προσπάθειά του να παίξει σωστά είναι δεδομένη, όπως βέβαια και αυτοί που τον σηκώνουν στις πλάτες σε αυτό το δύσκολο ξεκίνημα. Γράφει ο Σταύρος Κόλκας.

Αυτό που συμβαίνει με τον Χρήστο Τζόλη δεν είναι τυχαίο. Προσωπικά, γνωρίζω αρκετούς που πήγαιναν στα παιχνίδια της Κ19 μόνο για να τον δούνε. Πλέον, αισθάνομαι πάρα πολύ τυχερός που έχω την δυνατότητα να παρακολουθώ αυτόν τον παίκτη μέσα από το γήπεδο, σε μία εποχή που ο κόσμος απέχει λόγω της πανδημίας.

Το χτύπημα του Τζόλη στο πρώτο γκολ επί της Μπεσίκτας ήταν συγκλονιστικό. Το σημερινό ήταν ακόμα καλύτερο γιατί συνδύασε τεχνική με αίσθηση του χώρου. Όπως και πως τους Τούρκους, έτσι και σήμερα, έδωσε ασίστ αλλά ο Σφιντέρσκι δεν έκανε ένα εύκολο κοντρόλ. Οι κινήσεις του με ή χωρίς τη μπάλα πανέξυπνες.

Στο ποδόσφαιρο μετρά η διάρκεια και αυτό είμαι σίγουρος πως το γνωρίζει πρώτος απ όλους ο ίδιος ο παίκτης. Αλλά επειδή εμένα μπορεί να μου διαφεύγει, θυμίστε μου κάποιον 18χρονό σε ελληνική ομάδα να έχει παίξει τόσο καταλυτικό ρόλο με το καλημέρα της καριέρας του. Σε μεγάλη ελληνική ομάδα.

Ο Τζόλης έχει προετοιμαστεί από την ακαδημία του ΠΑΟΚ κατάλληλα. Δεν χρειάστηκε να φύγει δανεικός για να πείσει, το κορμί του είναι ιδανικό, η τεχνική του άρτια. Τα χτυπήματά του σπάνια.

Στα τέσσερα επίσημα γκολ του ΠΑΟΚ που έδωσαν δύο νίκες, έχει τρία γκολ και μία ασίστ. Το καλημέρα στη σεζόν, το λες και εντυπωσιακό.

Σημαντικότερος συμπαραστάτης σε αυτό που κάνει ο μικρός, είναι ένα παιδί παρεξηγημένο με ευθύνη του ΠΑΟΚ σε πρώτη φάση και δική του σε δεύτερη. Ο Ομάρ Ελ Καντουρί για ακόμη μία φορά ήταν αλάνθαστος. Η ποιότητά του σπανίζει για τη θέση 8 στην Ελλάδα και δεν ευθύνεται ο ίδιος που για μία τριετία ο ΠΑΟΚ τον πλήρωνε ένα μεγάλο συμβόλαιο για να τον βάζει εκτός θέσης.

Αν φταίει κάπου, χωρίς να το επιδιώκει, είναι πως έβγαλε πάρα πολλούς τραυματισμούς. Οι οποίοι βέβαια, στη θέση 8, δεν έχουν εμφανιστεί. Ο Ομάρ αν εξαιρεθεί ο ένας αγώνας πλέι οφς που έλλειπε λόγω της αποβολής του στον αγώνα κυπέλλου με τον Ολυμπιακό, έχει παίξει όλα τα παιχνίδια.

Σήμερα, έκανε τα πάντα και αν ο ΠΑΟΚ είχε πιο αποτελεσματικό φορ, θα είχε καταγράψει και ασίστ.

Τρίτο πρόσωπο που θέλω να αναφερθώ, είναι ο Ντιέγκο Μπίσεσβαρ. Πρώτα απ όλα θεωρώ άκομψο να τον βλέπω να τοποθετείται στα 32 του σε ρόλο φουλ μπακ. Ο Αμπέλ Φερέιρα, συνειδητά απέκλεισε και Μάτος και Λύρατζη, για να τον βάλει εκεί. Παρόλα αυτά ήταν και τίμιος και καταλυτικός, με την ασίστ στο μοναδικό γκολ της ημέρας.

Για εμένα, έτσι το διαισθάνομαι, η επιλογή Αμπέλ στη θέση του δεξιού φουλ μπακ, ήταν ένα μήνυμα προς τα πάνω για το πόσο χρειάζεται έναν παίκτη εκεί. Η λύση βέβαια δεν είναι μακριά από την Τούμπα, αλλά μη θεωρηθώ και αβανταδόρος.

Μου στέλνουν μηνύματα του στυλ «έναν φορ τώρα». Το ξέρει και ο ΠΑΟΚ παιδιά, δεν χρειάζεται να το πείτε εσείς. Το ζητούμενο για τον ΠΑΟΚ είναι να πάρει αυτόν που πραγματικά θέλει και να πουλήσει τον Άκπομ. Η σημερινή χαμένη ευκαιρία του Τσούμπα, ευτυχώς δεν στοίχισε. Όχι αυτό δεν χάνεται, αν το μυαλό σου είναι μέσα στο γήπεδο. Και ένα παιδί με απίστευτα προσόντα, δεν θα μπορέσει να φτάσει ποτέ στο επίπεδο που θα μπορούσε, γιατί έχει σοβαρό έλλειμα συγκέντρωσης.

Μπήκε και ο Ζίφκοβιτς με το καλημέρα και καλά έκανε. Είδαμε τους χώρους που κινείται, τελείωσε φάσεις, δημιούργησε καταστάσεις και ακόμη φαίνεται πως δεν είναι έτοιμος. Σε κανέναν μήνα που θα έχει ανεβάσει ρυθμό, θα ξέρουμε ακριβώς τι να περιμένουμε από αυτόν. Απλά τη δεδομένη χρονική στιγμή, οι δύο που παίζουν πίσω από τον φορ, πάνε εξαιρετικά. Και ο Τζόλης και ο Πέλκας που τόσο χλευάστηκε και θεωρήθηκε δεδομένος από μερίδα του κοινού, αλλά αν δεις τον ΠΑΟΚ με αυτόν ή χωρίς αυτόν, θα καταλάβεις την διαφορά.

Αυτός που πρέπει να μάθει από το σημερινό παιχνίδι είναι ο Γιάννης Μιχαηλίδης. Στη θέση του θα καθόμουν να το δω με ηρεμία το βράδυ και να εντοπίσω γιατί πήρα κάποιες λάθος αποφάσεις που θα μπορούσαν να στοιχίσουν. Λάθος πάσες χωρίς πίεση, κακό τάιμινγκ σε άλματα, αχρείαστα φάουλ.

Και ο Μιχαηλίδης είναι ένα τοπ ταλέντο και δεν χωρά αμφιβολία για αυτό, όμως θα πρέπει να βελτιώσει τις αδυναμίες του γιατί στη ζώνη που κινείται είναι ξεκάθαρα πιο χτυπητές.

Στη πρεμιέρα του πρωταθλήματος, είχαμε δύο κακές διαιτησίες. Στο Χαριλάου ο Διαμαντόπουλος που είναι καλός διαιτητής, δεν γίνεται να ακύρωσε το δεύτερο γκολ της Λαμίας, το οποίο είναι ή γκολ ή πέναλτι – κόκκινη και δεν γίνεται να έδωσε αυτό το πέναλτι υπέρ του Μπερτόλιο. Για το στάτους του, είναι δύο αποφάσεις που δεν δικαιολογούνται, κυρίως από τη στιγμή που υπάρχει VAR.

O Τσαγκαράκης στη Τούμπα, έβγαλε κάρτες για δύο ζωές, σφύριζε όλη την ώρα με αποτέλεσμα να μη βοηθάει στο ρυθμό, έδωσε πολλά φάουλ επαφής εκνευρίζοντας τους πάντες και μας έδειξε μία φοβία να διαχειριστεί το παιχνίδι.

Ευτυχώς δεν του έκατσε καμία σοβαρή φάση γιατί έχω την αίσθηση πως θα τα έκανε μαντάρα.

Πηγή

Αφήστε ένα σχόλιο